BOP %28 olan periodontitis öykülü ve destek dokusu azalmış hastaya “lokalize gingivitis” demek neden yetersizdir?
- A) Sondlama derinliği periodonsiyumla ilişkili değildir
- B) Periodontitis öyküsü olan hasta ayrı periodontitis olgusu olarak izlenir
- C) Gingivitis yalnız çocuklarda görülür
- D) BOP %28 hiçbir inflamasyonla uyumlu değildir
- E) Dişeti kanaması her zaman pulpal kaynaklıdır
Doğru cevap: B
Çözüm: Tedavi edilmiş periodontitis olgusu, gingival inflamasyon gelişse de sınıflamada periodontitis öyküsü taşımaya devam eder.
Tek dişte bukkal CAL kaybı 2 mm, interproksimal CAL kaybı 4 mm ise Cairo sınıfı hangisidir?
- A) Glickman I
- B) RT3
- C) RT1
- D) Hamp II
- E) RT2
Doğru cevap: B
Çözüm: İnterproksimal ataşman kaybı bukkal kaybı aştığında Cairo RT3 söz konusudur.
Akut periodontal apsede lokalize şişlik ve püy bulunan ancak sistemik yayılım bulgusu olmayan hastada temel yaklaşım hangisidir?
- A) Klinik değerlendirme ile drenaj ve lokal etken kontrolünü öncelemek
- B) Her vakada hiçbir muayene yapmadan SPC'ye dönmek
- C) Otomatik olarak bütün dişleri çekmek
- D) Sürekli gargara dışında tedavi olmaması
- E) Sadece antibiyotik verip lokal kaynağı hiçbir zaman değerlendirmemek
Doğru cevap: A
Çözüm: Lokal periodontal apsede drenaj ve etiyolojik kontrol temel girişimlerdir; sistemik antibiyotik duruma göre eklenir.
İki komşu olmayan dişte görülen interdental CAL’nin periodontitis tanısını desteklemesi için hangi nokta özellikle sorgulanmalıdır?
- A) Ataşman kaybının çürük, travmatik çekilme veya kök kırığı gibi başka nedenlerle açıklanmaması
- B) Hastanın tek tip diş fırçası kullanması
- C) Hastanın diş renginin koyu olması
- D) Sadece dil üzerindeki plak miktarı
- E) Dişlerin aynı arkta bulunması
Doğru cevap: A
Çözüm: Klinik olgu tanımı, periodontitis dışı nedenlere bağlı CAL kaybının dışlanmasını gerektirir.
Bir hastada 5 mm PPD ve BOP (−) mevcut, başka ≥6 mm cep yok ve plak kontrolü iyi. Hangi karar ilke olarak en uygundur?
- A) Başarılı sonlanım için bütün cepler 0 mm olmalıdır
- B) Bireysel risk değerlendirmesiyle destekleyici periodontal bakıma geçiş düşünülebilir
- C) Tek bir 5 mm kanamasız cep zorunlu flep cerrahisi endikasyonudur
- D) Kanamasız 5 mm cep mutlaka antibiyotik gerektirir
- E) Hasta periyodik değerlendirmeden tamamen çıkarılmalıdır
Doğru cevap: B
Çözüm: EFP sonlanımları bu bulguyla karşılanabilir; uzun dönem izlem yine risk ve periodontal öyküye göre planlanır.
İyi kök yüzeyi erişimine rağmen çok plaklı, sigara içen ve bakıma düzensiz devam eden hastada ileri cerrahi için en uygun yaklaşım nedir?
- A) Yalnız radyografik görüntüyü yeterli saymak
- B) Cerrahiden sonra hiçbir kontrol planlamamak
- C) Doğrudan her dişe aynı tip greft yerleştirmek
- D) Hastanın sigara durumunun prognoza etkisi olmadığını varsaymak
- E) Önce risk yönetimi, öz bakım ve destekleyici izleme uyumu güçlendirmek
Doğru cevap: E
Çözüm: Cerrahi başarısında hasta uyumu, plak kontrolü ve modifiye edilebilir risklerin yönetimi belirleyici unsurlardır.
Evre III periodontitisli hastada iyi hijyene rağmen tek bölgede 7 mm PPD ve 4 mm intrabony defekt sürüyor; seçilecek tedavi neye dayanmalıdır?
- A) Önceden yapılan subgingival işlemin hiç dikkate alınmamasına
- B) Rutin olarak yalnız kozmetik gingivektomiye
- C) Yalnız 6 ay antiseptik gargara kullanımına
- D) Defekt morfolojisi ve riskler değerlendirilerek rejeneratif cerrahinin planlanmasına
- E) Her hastada dişin otomatik çekimine
Doğru cevap: D
Çözüm: EFP ≥3 mm intrabony defektli rezidüel derin ceplerde rejeneratif yaklaşım önerir; hasta hijyeni ve defekt anatomisi birlikte değerlendirilir.
Uzun süre klorheksidin gargarası kullanan ve renklenme yakınması olan hastaya en uygun bilimsel açıklama hangisidir?
- A) Klorheksidin tek başına derin kalkulusu uzaklaştırır
- B) Uzun süreli kullanımın hiçbir advers etkisi yoktur
- C) Klorheksidin yardımcı ajandır; süre ve endikasyon gözden geçirilmeli, mekanik kontrol temel alınmalıdır
- D) Gargara kullanımı tüm kontrolleri gereksiz kılar
- E) Renklenme klorheksidinin yeni mine ürettiğini kanıtlar
Doğru cevap: C
Çözüm: Klorheksidin uzun kullanımda renklenme ve tat değişikliği yapabilir; sürekli temel tedavi olarak kullanılmaz.
CEJ’nin 3 mm apikalinde gingival kenarı bulunan dişte PPD 5 mm, BOP negatif ise CAL için doğru değer nedir?
- A) 8 mm
- B) 3 mm
- C) 2 mm
- D) 0 mm
- E) 5 mm
Doğru cevap: A
Çözüm: CAL resesyonla PPD’nin toplamıdır: 3 + 5 = 8 mm; BOP’nin negatif oluşu ölçümü değiştirmez.
Flep cerrahisinden sonra 5 mm BOP (+) cep ve başka bölgede 6 mm BOP (−) cep saptandı; EFP periodontitis sonlanımı açısından yorum nedir?
- A) Kanayan 5 mm cep tek başına başarı kanıtıdır
- B) Yalnız gingival rengin pembe olması yeterlidir
- C) Her iki bulgu da hedeflere ulaşılmadığını gösterir
- D) BOP ölçümü periodontitiste kullanılmaz
- E) BOP negatif 6 mm cep kesin başarılı tedavidir
Doğru cevap: C
Çözüm: EFP hedefinde BOP pozitif >4 mm cep olmaması ve ≥6 mm rezidüel cep bulunmaması birlikte aranır.
Tek dişte travmatik fırçalama ile oluşmuş çekilme ve CAL varken başka periodontal kayıp yoksa en doğru yaklaşım nedir?
- A) Hastayı otomatik Grade C kabul etmek
- B) Gingival çekilmenin imkânsız olduğunu varsaymak
- C) CAL’nin periodontitis dışı nedenini dikkate alarak olgu tanımını uygulamak
- D) Yalnız çekilmeye bakıp generalize periodontitis tanısı koymak
- E) Mutlaka Evre IV tanısı koymak
Doğru cevap: C
Çözüm: Travmatik gingival çekilme periodontitis dışı CAL nedenlerindendir; olgu ölçütleri bağlamıyla değerlendirilmelidir.
Tedavi sonrası CAL'nin hâlâ yüksek, PPD'nin ise azalmış olduğu hastada hangi yorum uygun olur?
- A) CAL yüksekse tedavi başarısızlığı kesindir
- B) CAL ile PPD her zaman matematiksel olarak aynıdır
- C) PPD azalmasıyla eski kemik kaybı mutlaka sıfırlanır
- D) Tedavi sonrası destekleyici bakım yapılamaz
- E) Geçmiş ataşman kaybı sürerken klinik inflamasyon ve cep derinliği azalabilir
Doğru cevap: E
Çözüm: CAL geçmiş destek kaybını da yansıtır; PPD enflamasyon ve gingival konuma bağlı olarak iyileşebilir.
Periimplantitisli implantta başlangıç kayıtları mevcut ve yeni filmde kemik seviyesi stabil, ancak BOP (+) saptanıyor; hangi yorum en dikkatli yaklaşımdır?
- A) Sondlamanın implantta tümüyle yasak olması gerekir
- B) Her BOP bulgusu otomatik en az 5 mm yeni kemik kaybı anlamına gelir
- C) Aktif kemik kaybı doğrulanmadan tek görüntüyle progresif periimplantitis varsayılmamalı
- D) Tek kanamalı nokta her zaman implant çıkarımı gerektirir
- E) İmplantların hepsinde aynı kemik seviyesi zorunludur
Doğru cevap: C
Çözüm: Periimplantitisin tanısında ilerleme ve başlangıç kayıtları önemlidir; yumuşak doku inflamasyonu tek başına mukozitis olabilir.
Diş taşı saptanan ancak belirgin ataşman kaybı olmayan hastada aşağıdaki çıkarımlardan hangisi doğrudur?
- A) Taş varlığında BOP ölçümü yapılmaz
- B) Diş taşı periodontal ligamentin kendisidir
- C) Taş her zaman pulpa nekrozunu kanıtlar
- D) Taş biyofilm retansiyonuna katkı sağlar, tek başına periodontitis tanısı koydurmaz
- E) Diş taşı bulunan her bölge kesin evre IV’tür
Doğru cevap: D
Çözüm: Kalkulus yerel retansiyon faktörüdür; periodontitis tanısında periodontal dokudaki hasar ölçütleri gereklidir.
Doku iyileştikten sonra bir hastada yalnız bir bölgede PPD 5 mm, BOP (+); diğer bütün bölgelerde PPD ≤4 mm ölçülüyor. En uygun sonraki karar hangisidir?
- A) Tüm dişlere rutin sistemik antibiyotik verilmelidir
- B) Rezidüel 5 mm kanayan bölgeyi yeniden değerlendirmek ve gerekirse ek hedefli tedavi planlamak
- C) Sadece rezidüel 5 mm bölge bulunduğu için bütün dişler çekilmelidir
- D) Hasta mutlaka hiç kontrolsüz SPC'ye alınmalıdır
- E) BOP pozitifliği başarılı tedavinin kesin kanıtıdır
Doğru cevap: B
Çözüm: Tek bir >4 mm BOP pozitif cep bile EFP sonlanım hedefinin sağlanmadığını gösterir; sonraki yaklaşım bölgesel bulguya göre seçilir.
Ön bölgede çekilmesi olan hastaya FGG ile CTG+CAF arasında karar verirken öncelikle hangi fark önemlidir?
- A) Her iki işlemin periodontal defektte kemik rezeksiyonu olması
- B) CTG'nin hiç donör saha gerektirmemesi
- C) Keratinize doku genişletme ile estetik kök örtme hedeflerinin ayrılması
- D) FGG'nin daima tam kök örtümünü garanti etmesi
- E) Her iki işlemin de yalnız implant çıkarılması için yapılması
Doğru cevap: C
Çözüm: FGG keratinize doku kazanımında, CTG+CAF uygun estetik kök örtme olgularında daha sık amaçlanır.
Evre III periodontitis tanılı bir hastada iyi oral hijyen ve stabil BOP sağlandıktan sonra risk değerlendirmesi için en doğru seçenek hangisidir?
- A) Hastanın dişleri kendiliğinden yeniden sürer
- B) Tüm bakım ve izlem sona erer
- C) Destek periodontal bakım ve düzenli yeniden değerlendirme gereklidir
- D) Geçmiş ataşman kaybı tamamen silinir
- E) Hastaya otomatik gingival sağlık dışı tüm tanılar kaldırılır
Doğru cevap: C
Çözüm: Periodontitis tedavisi sonrası stabilite korunması için risk temelli destek periodontal bakım ve yeniden değerlendirme gerekir.
EFP Evre I–III periodontitis yaklaşımında ikinci basamak sonrasında kalıcı rezidüel ≥6 mm cep görülürse temel karar ağacı hangisidir?
- A) Tüm hastalara yalnız ağız gargarası başlamak
- B) İyileşme ve hijyeni yeniden ölçmek, rezidüel bölge için üçüncü basamağı değerlendirmek
- C) Birinci basamağı ve tüm ölçümleri geçmişten silmek
- D) Herhangi bir ek kontrole gerek olmadığına karar vermek
- E) Hastaya otomatik periodontal sağlık tanısı koymak
Doğru cevap: B
Çözüm: Derin cep sonlanımına ulaşılamamışsa yeniden değerlendirme ve uygun ek tedavi kılavuz yaklaşımıdır.
Diş etinde kanama artışıyla birlikte yeni PPD artışı ve yeni CAL kaybı görülen SPC hastasında en uygun yaklaşım hangisidir?
- A) Mutlaka hastayı kalıcı olarak tedaviden çıkarmak
- B) Yalnız mine beyazlatma uygulamak
- C) Olası nüks veya progresyonu araştırıp yeniden periodontal tanı ve aktif tedavi planı oluşturmak
- D) Tüm yeni verileri ölçüm hatası saymak
- E) Önceki stabilite kararını hiç değiştirmemek
Doğru cevap: C
Çözüm: SPC'de yeni ataşman kaybı, artan PPD ve kanama hastalığın yeniden aktivitesi için değerlendirme gerektirir.
Yalnız tek implantta PPD 5 mm, BOP bir noktada (+) ve süpürasyon yoksa EFP 2023 noncerrahi sonlanımı açısından hangi ifade uygundur?
- A) Diğer bulgular da uygunsa belirtilen klinik sonlanım eşikleri karşılanabilir
- B) Bir BOP noktası periimplantitis cerrahisini otomatik zorunlu kılar
- C) Sondlama derinliğinin ≤5 mm olması tanımı geçersiz kılar
- D) Süpürasyonun yokluğu doğrudan kemik grefti gerektirir
- E) PPD 5 mm olduğu için daima tedavi başarısızdır
Doğru cevap: A
Çözüm: EFP noncerrahi periimplantitis sonlanımında PPD ≤5 mm, en fazla bir BOP sahası ve süpürasyon olmaması aranır.