Zor Test

DUS Periodontoloji Periodontal Cerrahi, Rejeneratif Tedaviler ve Periimplant Hastalıklar - Zor Test

DUS Periodontoloji Periodontal Cerrahi, Rejeneratif Tedaviler ve Periimplant Hastalıklar konusuna yönelik 20 soruluk zor seviye test. Premium üyeler testi cevap anahtarlı PDF olarak da indirebilir.

Ders
Periodontoloji
Ünite
Bu derste ünite kullanılmıyor
Konu
Periodontal Cerrahi, Rejeneratif Tedaviler ve Periimplant Hastalıklar
Test türü
Zor Test

Test Soruları

Testi çözmek için sayfa etkileşimli olarak hazırlandığında şıklarını seçebilirsin.

Soru 1 / 20

Evre III periodontitisli hastada iyi hijyene rağmen tek bölgede 7 mm PPD ve 4 mm intrabony defekt sürüyor; seçilecek tedavi neye dayanmalıdır?

Soru 2 / 20

Koruyucu flep ile yapılan debridman sonrası sondlama derinliği 7 mm'den 4 mm'ye düştü; bunu histolojik rejenerasyon saymamak için hangi gerekçe doğrudur?

Soru 3 / 20

Flep cerrahisinden sonra 5 mm BOP (+) cep ve başka bölgede 6 mm BOP (−) cep saptandı; EFP periodontitis sonlanımı açısından yorum nedir?

Soru 4 / 20

GTR'de bariyer membranın erken açığa çıkması neden olumsuz bir durumdur?

Soru 5 / 20

Flep altında yalnız fibroz bağ dokusu adaptasyonu oluştuğu gösterilen olguda rejenerasyon yerine hangi kavram daha uygundur?

Soru 6 / 20

Mandibular moların Sınıf II furkasyonunda kontrollü plakla birlikte kemik içi komponent saptandı; hangi seçenek özellikle değerlendirmeye değerdir?

Soru 7 / 20

Tam yatay geçişli fakat gingival dokuyla kapalı furkasyon hangi eşleştirmeyi destekler?

Soru 8 / 20

Üç duvarlı intrabony defektin bir duvarlı geniş defekte kıyasla potansiyel rejeneratif avantajı nedir?

Soru 9 / 20

Tek dişte bukkal CAL kaybı 3 mm, interproksimal CAL kaybı 1 mm olarak ölçüldü; Cairo sınıfı hangisidir?

Soru 10 / 20

Tek dişte bukkal CAL kaybı 2 mm, interproksimal CAL kaybı 4 mm ise Cairo sınıfı hangisidir?

Soru 11 / 20

Ön bölgede çekilmesi olan hastaya FGG ile CTG+CAF arasında karar verirken öncelikle hangi fark önemlidir?

Soru 12 / 20

Periimplant mukozitiste 3. ay kontrolünde iki hafif BOP sahası sürdüğünde EFP algoritmasına uygun seçenek hangisidir?

Soru 13 / 20

İmplant çevresinde iki bölgede BOP (+), 6 mm cep ve progresif kemik kaybı bulunan hastada en doğru hastalık ve ilk adım eşleştirmesi hangisidir?

Soru 14 / 20

Periimplantitisli implantta başlangıç kayıtları mevcut ve yeni filmde kemik seviyesi stabil, ancak BOP (+) saptanıyor; hangi yorum en dikkatli yaklaşımdır?

Soru 15 / 20

Yetersiz plak kontrolü bulunan hastada periimplantitis cerrahisi planının ertelenmesi için en güçlü gerekçe nedir?

Soru 16 / 20

Periimplantitis cerrahisinde 4 mm derinlikli uygun intrabony defekt izlendiğinde hangi yaklaşım düşünülebilir?

Soru 17 / 20

İmplant cerrahisinden sonra BOP ve süpürasyon kaybolsa bile SPIC programının sürdürülmesi neden gereklidir?

Soru 18 / 20

Yalnız tek implantta PPD 5 mm, BOP bir noktada (+) ve süpürasyon yoksa EFP 2023 noncerrahi sonlanımı açısından hangi ifade uygundur?

Soru 19 / 20

GTR işlemi yapılan kök yüzeyinde yalnız uzun birleşim epiteliyle iyileşme oluşması hangi sonuca götürür?

Soru 20 / 20

İyi kök yüzeyi erişimine rağmen çok plaklı, sigara içen ve bakıma düzensiz devam eden hastada ileri cerrahi için en uygun yaklaşım nedir?

PDF İndirme

Bu testi bu sayfada ücretsiz online çözebilirsin. Soruları ve cevap anahtarını PDF olarak indirmek Premium üyelere özeldir.

PDF İNDİR · Premium

Soruların Cevapları ve Çözümleri

  1. Evre III periodontitisli hastada iyi hijyene rağmen tek bölgede 7 mm PPD ve 4 mm intrabony defekt sürüyor; seçilecek tedavi neye dayanmalıdır?

    • A) Önceden yapılan subgingival işlemin hiç dikkate alınmamasına
    • B) Rutin olarak yalnız kozmetik gingivektomiye
    • C) Yalnız 6 ay antiseptik gargara kullanımına
    • D) Defekt morfolojisi ve riskler değerlendirilerek rejeneratif cerrahinin planlanmasına
    • E) Her hastada dişin otomatik çekimine

    Doğru cevap: D

    Çözüm: EFP ≥3 mm intrabony defektli rezidüel derin ceplerde rejeneratif yaklaşım önerir; hasta hijyeni ve defekt anatomisi birlikte değerlendirilir.

  2. Koruyucu flep ile yapılan debridman sonrası sondlama derinliği 7 mm'den 4 mm'ye düştü; bunu histolojik rejenerasyon saymamak için hangi gerekçe doğrudur?

    • A) İnflamasyonun çözülmesi ve gingival çekilme de PPD azalması oluşturabilir
    • B) PPD'deki tüm azalma zorunlu yeni periodontal ligament oluşumudur
    • C) Her cerrahi işlemde mine yeniden oluşur
    • D) Periodontal cerrahide klinik ataşman asla ölçülmez
    • E) Radyografik kemik dokusu tamamen klinik veriden bağımsızdır

    Doğru cevap: A

    Çözüm: PPD azalması iyi klinik yanıt olabilir fakat gerçek periodontal rejenerasyonun histolojik kanıtı değildir.

  3. Flep cerrahisinden sonra 5 mm BOP (+) cep ve başka bölgede 6 mm BOP (−) cep saptandı; EFP periodontitis sonlanımı açısından yorum nedir?

    • A) Kanayan 5 mm cep tek başına başarı kanıtıdır
    • B) Yalnız gingival rengin pembe olması yeterlidir
    • C) Her iki bulgu da hedeflere ulaşılmadığını gösterir
    • D) BOP ölçümü periodontitiste kullanılmaz
    • E) BOP negatif 6 mm cep kesin başarılı tedavidir

    Doğru cevap: C

    Çözüm: EFP hedefinde BOP pozitif >4 mm cep olmaması ve ≥6 mm rezidüel cep bulunmaması birlikte aranır.

  4. GTR'de bariyer membranın erken açığa çıkması neden olumsuz bir durumdur?

    • A) Damar ve sinir gelişimini anında tamamlaması
    • B) Bariyer işlevini ve pıhtı stabilitesini bozarak mikrobiyal kontaminasyon riskini artırabilmesi
    • C) Her olguda kesin daha fazla yeni sement oluşturması
    • D) Kök yüzeyi üzerindeki tüm gingivanın güvenli biçimde yenilenmesi
    • E) GTR'nin biyolojik gerekliliğini ortadan kaldırması

    Doğru cevap: B

    Çözüm: Erken membran ekspozisyonu yara kapatılmasını, hücre seçiciliğini ve enfeksiyon kontrolünü olumsuz etkileyebilir.

  5. Flep altında yalnız fibroz bağ dokusu adaptasyonu oluştuğu gösterilen olguda rejenerasyon yerine hangi kavram daha uygundur?

    • A) Yeni fonksiyonel periodontal rejenerasyonun histolojik kanıtı
    • B) Pulpa dentin bariyeri
    • C) Onarım (repair)
    • D) Diş germinin farklılaşması
    • E) Mine oluşumu

    Doğru cevap: C

    Çözüm: Yeni sement-PDL-kemik kompleksinin oluşumu gösterilmediğinde yara iyileşmesi onarım olarak değerlendirilebilir.

  6. Mandibular moların Sınıf II furkasyonunda kontrollü plakla birlikte kemik içi komponent saptandı; hangi seçenek özellikle değerlendirmeye değerdir?

    • A) Defekt morfolojisi uygunsa periodontal rejeneratif yaklaşım
    • B) Sadece daimi splint yapılıp biyofilm bırakılması
    • C) Mutlaka her durumda kök rezeksiyonu
    • D) Yalnız diş beyazlatma
    • E) Furkasyonun hiç kontrol edilmemesi

    Doğru cevap: A

    Çözüm: Seçilmiş mandibular Sınıf II furkasyonlarda rejeneratif cerrahinin klinik yararını destekleyen kanıtlar bulunmaktadır.

  7. Tam yatay geçişli fakat gingival dokuyla kapalı furkasyon hangi eşleştirmeyi destekler?

    • A) Cairo RT1 ve Hamp I
    • B) Hamp II ve Glickman I
    • C) Furkasyon tutulumu yok
    • D) Hamp III ve Glickman III
    • E) Hamp I ve Glickman IV

    Doğru cevap: D

    Çözüm: Tam through-and-through tutulum Hamp III'tür; dışarıdan görünür açıklık yoksa Glickman III ile eşleşebilir.

  8. Üç duvarlı intrabony defektin bir duvarlı geniş defekte kıyasla potansiyel rejeneratif avantajı nedir?

    • A) Bütün furkasyonların sınıf IV'e dönüşmesi
    • B) Tüm inflamasyonun cerrahi yapılmadan yok olması
    • C) Kökün otomatik mineyle kaplanması
    • D) Daha iyi anatomik alan korunması ve pıhtı stabilitesi sağlayabilmesi
    • E) Kesin olarak hiç greft gerektirmemesi

    Doğru cevap: D

    Çözüm: Kalan kemik duvarları pıhtıyı ve biyomateryali destekleyebilir; tek başına garanti değil, olumlu morfolojik faktördür.

  9. Tek dişte bukkal CAL kaybı 3 mm, interproksimal CAL kaybı 1 mm olarak ölçüldü; Cairo sınıfı hangisidir?

    • A) Glickman IV
    • B) RT2
    • C) RT3
    • D) Hamp III
    • E) RT1

    Doğru cevap: B

    Çözüm: İnterproksimal ataşman kaybı sıfırdan büyük ama bukkal kayba eşit veya daha az olduğunda Cairo RT2 tanımlanır.

  10. Tek dişte bukkal CAL kaybı 2 mm, interproksimal CAL kaybı 4 mm ise Cairo sınıfı hangisidir?

    • A) Glickman I
    • B) RT3
    • C) RT1
    • D) Hamp II
    • E) RT2

    Doğru cevap: B

    Çözüm: İnterproksimal ataşman kaybı bukkal kaybı aştığında Cairo RT3 söz konusudur.

  11. Ön bölgede çekilmesi olan hastaya FGG ile CTG+CAF arasında karar verirken öncelikle hangi fark önemlidir?

    • A) Her iki işlemin periodontal defektte kemik rezeksiyonu olması
    • B) CTG'nin hiç donör saha gerektirmemesi
    • C) Keratinize doku genişletme ile estetik kök örtme hedeflerinin ayrılması
    • D) FGG'nin daima tam kök örtümünü garanti etmesi
    • E) Her iki işlemin de yalnız implant çıkarılması için yapılması

    Doğru cevap: C

    Çözüm: FGG keratinize doku kazanımında, CTG+CAF uygun estetik kök örtme olgularında daha sık amaçlanır.

  12. Periimplant mukozitiste 3. ay kontrolünde iki hafif BOP sahası sürdüğünde EFP algoritmasına uygun seçenek hangisidir?

    • A) İltihap bulguları devam ettiği için yeniden tedavi ve plak kontrolünün gözden geçirilmesi
    • B) Her hastada implantın zorunlu çıkarılması
    • C) Hiç bakıma gerek olmadığının söylenmesi
    • D) Süpürasyon bulunmadığından BOP sayısının göz ardı edilmesi
    • E) Tedavi sonlanımının eksiksiz sağlandığının ilanı

    Doğru cevap: A

    Çözüm: EFP mukozitis sonlanımında implant başına en fazla bir BOP sahası hedeflenir; iki veya daha fazlasında yeniden müdahale değerlendirilir.

  13. İmplant çevresinde iki bölgede BOP (+), 6 mm cep ve progresif kemik kaybı bulunan hastada en doğru hastalık ve ilk adım eşleştirmesi hangisidir?

    • A) İmplant kırığı; sadece kron değiştirmek
    • B) Periimplant sağlık; hiç tedavi yapmamak
    • C) Periodontal pulpa nekrozu; kök kanal tedavisi yapmak
    • D) Periimplantitis; cerrahi olmayan biyofilm/risk kontrolüyle başlayıp yeniden değerlendirmek
    • E) Salt mukozitis; kemik kaybını önemsiz saymak

    Doğru cevap: D

    Çözüm: İltihapla progresif kemik kaybı periimplantitisi destekler; EFP aşamalı tedavinin önce noncerrahi adımla başlamasını önerir.

  14. Periimplantitisli implantta başlangıç kayıtları mevcut ve yeni filmde kemik seviyesi stabil, ancak BOP (+) saptanıyor; hangi yorum en dikkatli yaklaşımdır?

    • A) Sondlamanın implantta tümüyle yasak olması gerekir
    • B) Her BOP bulgusu otomatik en az 5 mm yeni kemik kaybı anlamına gelir
    • C) Aktif kemik kaybı doğrulanmadan tek görüntüyle progresif periimplantitis varsayılmamalı
    • D) Tek kanamalı nokta her zaman implant çıkarımı gerektirir
    • E) İmplantların hepsinde aynı kemik seviyesi zorunludur

    Doğru cevap: C

    Çözüm: Periimplantitisin tanısında ilerleme ve başlangıç kayıtları önemlidir; yumuşak doku inflamasyonu tek başına mukozitis olabilir.

  15. Yetersiz plak kontrolü bulunan hastada periimplantitis cerrahisi planının ertelenmesi için en güçlü gerekçe nedir?

    • A) Kişisel ağız hijyeni sağlanmadan cerrahinin stabil sonucunun olumsuz etkilenmesi
    • B) BOP'nin cerrahi öncesi önemsiz olması
    • C) Plak kontrolünün sadece restoratif hastalarda gerekli olması
    • D) Antibiyotiğin kusursuz hijyen yerine geçmesi
    • E) Her implant cerrahisinin biyolojik olarak imkânsız olması

    Doğru cevap: A

    Çözüm: EFP periimplantitis cerrahisinin yeterli ve sürdürülebilir öz bakım sağlanmayan hastalarda uygulanmamasını önerir.

  16. Periimplantitis cerrahisinde 4 mm derinlikli uygun intrabony defekt izlendiğinde hangi yaklaşım düşünülebilir?

    • A) Sadece mine asitleme yöntemi kullanmak
    • B) Biyofilm ve yüzey temizliğini tamamen atlamak
    • C) Tüm vakalarda implantı kesin çıkarma zorunluluğu
    • D) Defekt anatomisini değerlendirmeden standart greft dayatma
    • E) Erişim flebine uygun vakada rekonstrüktif yaklaşım eklemek

    Doğru cevap: E

    Çözüm: EFP 2023 cerrahi tedavide intrabony ≥3 mm defektlerin uygun olgularda rekonstrüktif yaklaşımla değerlendirilmesini belirtir.

  17. İmplant cerrahisinden sonra BOP ve süpürasyon kaybolsa bile SPIC programının sürdürülmesi neden gereklidir?

    • A) İlk kontrollerin her zaman yanlış olması
    • B) Başarılı cerrahinin tüm biyofilmi ömür boyu steril tutması
    • C) İmplantta kemik kaybının ölçülemez hâle gelmesi
    • D) Destekleyici bakımın yalnız doğal dişler için geçerli olması
    • E) Önceki hastalık ve risk faktörleri nedeniyle nüksün erken saptanması ve plak kontrolünün korunması

    Doğru cevap: E

    Çözüm: Periimplantitis tedavisi sonrası destekleyici bakım hastalık tekrarının önlenmesi ve stabilitenin takibi için gereklidir.

  18. Yalnız tek implantta PPD 5 mm, BOP bir noktada (+) ve süpürasyon yoksa EFP 2023 noncerrahi sonlanımı açısından hangi ifade uygundur?

    • A) Diğer bulgular da uygunsa belirtilen klinik sonlanım eşikleri karşılanabilir
    • B) Bir BOP noktası periimplantitis cerrahisini otomatik zorunlu kılar
    • C) Sondlama derinliğinin ≤5 mm olması tanımı geçersiz kılar
    • D) Süpürasyonun yokluğu doğrudan kemik grefti gerektirir
    • E) PPD 5 mm olduğu için daima tedavi başarısızdır

    Doğru cevap: A

    Çözüm: EFP noncerrahi periimplantitis sonlanımında PPD ≤5 mm, en fazla bir BOP sahası ve süpürasyon olmaması aranır.

  19. GTR işlemi yapılan kök yüzeyinde yalnız uzun birleşim epiteliyle iyileşme oluşması hangi sonuca götürür?

    • A) Yeniden periodontal takip gerekmemesine
    • B) Yeni sement-PDL-kemik kompleksinin oluştuğu histolojik olarak kanıtlanmadığından onarım olarak değerlendirilmesine
    • C) Tüm defektlerin kemikle tamamen dolduğuna
    • D) Kesin tam periodontal rejenerasyon tanısına
    • E) Yeni fonksiyonel periodontal ligament liflerinin zorunlu bulunmasına

    Doğru cevap: B

    Çözüm: Uzun birleşim epiteli yara iyileşmesinin onarım biçimidir; fonksiyonel periodontal yeniden ataşman kompleksinin yerine geçmez.

  20. İyi kök yüzeyi erişimine rağmen çok plaklı, sigara içen ve bakıma düzensiz devam eden hastada ileri cerrahi için en uygun yaklaşım nedir?

    • A) Yalnız radyografik görüntüyü yeterli saymak
    • B) Cerrahiden sonra hiçbir kontrol planlamamak
    • C) Doğrudan her dişe aynı tip greft yerleştirmek
    • D) Hastanın sigara durumunun prognoza etkisi olmadığını varsaymak
    • E) Önce risk yönetimi, öz bakım ve destekleyici izleme uyumu güçlendirmek

    Doğru cevap: E

    Çözüm: Cerrahi başarısında hasta uyumu, plak kontrolü ve modifiye edilebilir risklerin yönetimi belirleyici unsurlardır.