Evre III periodontitisli hastada iyi hijyene rağmen tek bölgede 7 mm PPD ve 4 mm intrabony defekt sürüyor; seçilecek tedavi neye dayanmalıdır?
- A) Önceden yapılan subgingival işlemin hiç dikkate alınmamasına
- B) Rutin olarak yalnız kozmetik gingivektomiye
- C) Yalnız 6 ay antiseptik gargara kullanımına
- D) Defekt morfolojisi ve riskler değerlendirilerek rejeneratif cerrahinin planlanmasına
- E) Her hastada dişin otomatik çekimine
Doğru cevap: D
Çözüm: EFP ≥3 mm intrabony defektli rezidüel derin ceplerde rejeneratif yaklaşım önerir; hasta hijyeni ve defekt anatomisi birlikte değerlendirilir.
Koruyucu flep ile yapılan debridman sonrası sondlama derinliği 7 mm'den 4 mm'ye düştü; bunu histolojik rejenerasyon saymamak için hangi gerekçe doğrudur?
- A) İnflamasyonun çözülmesi ve gingival çekilme de PPD azalması oluşturabilir
- B) PPD'deki tüm azalma zorunlu yeni periodontal ligament oluşumudur
- C) Her cerrahi işlemde mine yeniden oluşur
- D) Periodontal cerrahide klinik ataşman asla ölçülmez
- E) Radyografik kemik dokusu tamamen klinik veriden bağımsızdır
Doğru cevap: A
Çözüm: PPD azalması iyi klinik yanıt olabilir fakat gerçek periodontal rejenerasyonun histolojik kanıtı değildir.
Flep cerrahisinden sonra 5 mm BOP (+) cep ve başka bölgede 6 mm BOP (−) cep saptandı; EFP periodontitis sonlanımı açısından yorum nedir?
- A) Kanayan 5 mm cep tek başına başarı kanıtıdır
- B) Yalnız gingival rengin pembe olması yeterlidir
- C) Her iki bulgu da hedeflere ulaşılmadığını gösterir
- D) BOP ölçümü periodontitiste kullanılmaz
- E) BOP negatif 6 mm cep kesin başarılı tedavidir
Doğru cevap: C
Çözüm: EFP hedefinde BOP pozitif >4 mm cep olmaması ve ≥6 mm rezidüel cep bulunmaması birlikte aranır.
GTR'de bariyer membranın erken açığa çıkması neden olumsuz bir durumdur?
- A) Damar ve sinir gelişimini anında tamamlaması
- B) Bariyer işlevini ve pıhtı stabilitesini bozarak mikrobiyal kontaminasyon riskini artırabilmesi
- C) Her olguda kesin daha fazla yeni sement oluşturması
- D) Kök yüzeyi üzerindeki tüm gingivanın güvenli biçimde yenilenmesi
- E) GTR'nin biyolojik gerekliliğini ortadan kaldırması
Doğru cevap: B
Çözüm: Erken membran ekspozisyonu yara kapatılmasını, hücre seçiciliğini ve enfeksiyon kontrolünü olumsuz etkileyebilir.
Flep altında yalnız fibroz bağ dokusu adaptasyonu oluştuğu gösterilen olguda rejenerasyon yerine hangi kavram daha uygundur?
- A) Yeni fonksiyonel periodontal rejenerasyonun histolojik kanıtı
- B) Pulpa dentin bariyeri
- C) Onarım (repair)
- D) Diş germinin farklılaşması
- E) Mine oluşumu
Doğru cevap: C
Çözüm: Yeni sement-PDL-kemik kompleksinin oluşumu gösterilmediğinde yara iyileşmesi onarım olarak değerlendirilebilir.
Mandibular moların Sınıf II furkasyonunda kontrollü plakla birlikte kemik içi komponent saptandı; hangi seçenek özellikle değerlendirmeye değerdir?
- A) Defekt morfolojisi uygunsa periodontal rejeneratif yaklaşım
- B) Sadece daimi splint yapılıp biyofilm bırakılması
- C) Mutlaka her durumda kök rezeksiyonu
- D) Yalnız diş beyazlatma
- E) Furkasyonun hiç kontrol edilmemesi
Doğru cevap: A
Çözüm: Seçilmiş mandibular Sınıf II furkasyonlarda rejeneratif cerrahinin klinik yararını destekleyen kanıtlar bulunmaktadır.
Tam yatay geçişli fakat gingival dokuyla kapalı furkasyon hangi eşleştirmeyi destekler?
- A) Cairo RT1 ve Hamp I
- B) Hamp II ve Glickman I
- C) Furkasyon tutulumu yok
- D) Hamp III ve Glickman III
- E) Hamp I ve Glickman IV
Doğru cevap: D
Çözüm: Tam through-and-through tutulum Hamp III'tür; dışarıdan görünür açıklık yoksa Glickman III ile eşleşebilir.
Üç duvarlı intrabony defektin bir duvarlı geniş defekte kıyasla potansiyel rejeneratif avantajı nedir?
- A) Bütün furkasyonların sınıf IV'e dönüşmesi
- B) Tüm inflamasyonun cerrahi yapılmadan yok olması
- C) Kökün otomatik mineyle kaplanması
- D) Daha iyi anatomik alan korunması ve pıhtı stabilitesi sağlayabilmesi
- E) Kesin olarak hiç greft gerektirmemesi
Doğru cevap: D
Çözüm: Kalan kemik duvarları pıhtıyı ve biyomateryali destekleyebilir; tek başına garanti değil, olumlu morfolojik faktördür.
Tek dişte bukkal CAL kaybı 3 mm, interproksimal CAL kaybı 1 mm olarak ölçüldü; Cairo sınıfı hangisidir?
- A) Glickman IV
- B) RT2
- C) RT3
- D) Hamp III
- E) RT1
Doğru cevap: B
Çözüm: İnterproksimal ataşman kaybı sıfırdan büyük ama bukkal kayba eşit veya daha az olduğunda Cairo RT2 tanımlanır.
Tek dişte bukkal CAL kaybı 2 mm, interproksimal CAL kaybı 4 mm ise Cairo sınıfı hangisidir?
- A) Glickman I
- B) RT3
- C) RT1
- D) Hamp II
- E) RT2
Doğru cevap: B
Çözüm: İnterproksimal ataşman kaybı bukkal kaybı aştığında Cairo RT3 söz konusudur.
Ön bölgede çekilmesi olan hastaya FGG ile CTG+CAF arasında karar verirken öncelikle hangi fark önemlidir?
- A) Her iki işlemin periodontal defektte kemik rezeksiyonu olması
- B) CTG'nin hiç donör saha gerektirmemesi
- C) Keratinize doku genişletme ile estetik kök örtme hedeflerinin ayrılması
- D) FGG'nin daima tam kök örtümünü garanti etmesi
- E) Her iki işlemin de yalnız implant çıkarılması için yapılması
Doğru cevap: C
Çözüm: FGG keratinize doku kazanımında, CTG+CAF uygun estetik kök örtme olgularında daha sık amaçlanır.
Periimplant mukozitiste 3. ay kontrolünde iki hafif BOP sahası sürdüğünde EFP algoritmasına uygun seçenek hangisidir?
- A) İltihap bulguları devam ettiği için yeniden tedavi ve plak kontrolünün gözden geçirilmesi
- B) Her hastada implantın zorunlu çıkarılması
- C) Hiç bakıma gerek olmadığının söylenmesi
- D) Süpürasyon bulunmadığından BOP sayısının göz ardı edilmesi
- E) Tedavi sonlanımının eksiksiz sağlandığının ilanı
Doğru cevap: A
Çözüm: EFP mukozitis sonlanımında implant başına en fazla bir BOP sahası hedeflenir; iki veya daha fazlasında yeniden müdahale değerlendirilir.
İmplant çevresinde iki bölgede BOP (+), 6 mm cep ve progresif kemik kaybı bulunan hastada en doğru hastalık ve ilk adım eşleştirmesi hangisidir?
- A) İmplant kırığı; sadece kron değiştirmek
- B) Periimplant sağlık; hiç tedavi yapmamak
- C) Periodontal pulpa nekrozu; kök kanal tedavisi yapmak
- D) Periimplantitis; cerrahi olmayan biyofilm/risk kontrolüyle başlayıp yeniden değerlendirmek
- E) Salt mukozitis; kemik kaybını önemsiz saymak
Doğru cevap: D
Çözüm: İltihapla progresif kemik kaybı periimplantitisi destekler; EFP aşamalı tedavinin önce noncerrahi adımla başlamasını önerir.
Periimplantitisli implantta başlangıç kayıtları mevcut ve yeni filmde kemik seviyesi stabil, ancak BOP (+) saptanıyor; hangi yorum en dikkatli yaklaşımdır?
- A) Sondlamanın implantta tümüyle yasak olması gerekir
- B) Her BOP bulgusu otomatik en az 5 mm yeni kemik kaybı anlamına gelir
- C) Aktif kemik kaybı doğrulanmadan tek görüntüyle progresif periimplantitis varsayılmamalı
- D) Tek kanamalı nokta her zaman implant çıkarımı gerektirir
- E) İmplantların hepsinde aynı kemik seviyesi zorunludur
Doğru cevap: C
Çözüm: Periimplantitisin tanısında ilerleme ve başlangıç kayıtları önemlidir; yumuşak doku inflamasyonu tek başına mukozitis olabilir.
Yetersiz plak kontrolü bulunan hastada periimplantitis cerrahisi planının ertelenmesi için en güçlü gerekçe nedir?
- A) Kişisel ağız hijyeni sağlanmadan cerrahinin stabil sonucunun olumsuz etkilenmesi
- B) BOP'nin cerrahi öncesi önemsiz olması
- C) Plak kontrolünün sadece restoratif hastalarda gerekli olması
- D) Antibiyotiğin kusursuz hijyen yerine geçmesi
- E) Her implant cerrahisinin biyolojik olarak imkânsız olması
Doğru cevap: A
Çözüm: EFP periimplantitis cerrahisinin yeterli ve sürdürülebilir öz bakım sağlanmayan hastalarda uygulanmamasını önerir.
Periimplantitis cerrahisinde 4 mm derinlikli uygun intrabony defekt izlendiğinde hangi yaklaşım düşünülebilir?
- A) Sadece mine asitleme yöntemi kullanmak
- B) Biyofilm ve yüzey temizliğini tamamen atlamak
- C) Tüm vakalarda implantı kesin çıkarma zorunluluğu
- D) Defekt anatomisini değerlendirmeden standart greft dayatma
- E) Erişim flebine uygun vakada rekonstrüktif yaklaşım eklemek
Doğru cevap: E
Çözüm: EFP 2023 cerrahi tedavide intrabony ≥3 mm defektlerin uygun olgularda rekonstrüktif yaklaşımla değerlendirilmesini belirtir.
İmplant cerrahisinden sonra BOP ve süpürasyon kaybolsa bile SPIC programının sürdürülmesi neden gereklidir?
- A) İlk kontrollerin her zaman yanlış olması
- B) Başarılı cerrahinin tüm biyofilmi ömür boyu steril tutması
- C) İmplantta kemik kaybının ölçülemez hâle gelmesi
- D) Destekleyici bakımın yalnız doğal dişler için geçerli olması
- E) Önceki hastalık ve risk faktörleri nedeniyle nüksün erken saptanması ve plak kontrolünün korunması
Doğru cevap: E
Çözüm: Periimplantitis tedavisi sonrası destekleyici bakım hastalık tekrarının önlenmesi ve stabilitenin takibi için gereklidir.
Yalnız tek implantta PPD 5 mm, BOP bir noktada (+) ve süpürasyon yoksa EFP 2023 noncerrahi sonlanımı açısından hangi ifade uygundur?
- A) Diğer bulgular da uygunsa belirtilen klinik sonlanım eşikleri karşılanabilir
- B) Bir BOP noktası periimplantitis cerrahisini otomatik zorunlu kılar
- C) Sondlama derinliğinin ≤5 mm olması tanımı geçersiz kılar
- D) Süpürasyonun yokluğu doğrudan kemik grefti gerektirir
- E) PPD 5 mm olduğu için daima tedavi başarısızdır
Doğru cevap: A
Çözüm: EFP noncerrahi periimplantitis sonlanımında PPD ≤5 mm, en fazla bir BOP sahası ve süpürasyon olmaması aranır.
GTR işlemi yapılan kök yüzeyinde yalnız uzun birleşim epiteliyle iyileşme oluşması hangi sonuca götürür?
- A) Yeniden periodontal takip gerekmemesine
- B) Yeni sement-PDL-kemik kompleksinin oluştuğu histolojik olarak kanıtlanmadığından onarım olarak değerlendirilmesine
- C) Tüm defektlerin kemikle tamamen dolduğuna
- D) Kesin tam periodontal rejenerasyon tanısına
- E) Yeni fonksiyonel periodontal ligament liflerinin zorunlu bulunmasına
Doğru cevap: B
Çözüm: Uzun birleşim epiteli yara iyileşmesinin onarım biçimidir; fonksiyonel periodontal yeniden ataşman kompleksinin yerine geçmez.
İyi kök yüzeyi erişimine rağmen çok plaklı, sigara içen ve bakıma düzensiz devam eden hastada ileri cerrahi için en uygun yaklaşım nedir?
- A) Yalnız radyografik görüntüyü yeterli saymak
- B) Cerrahiden sonra hiçbir kontrol planlamamak
- C) Doğrudan her dişe aynı tip greft yerleştirmek
- D) Hastanın sigara durumunun prognoza etkisi olmadığını varsaymak
- E) Önce risk yönetimi, öz bakım ve destekleyici izleme uyumu güçlendirmek
Doğru cevap: E
Çözüm: Cerrahi başarısında hasta uyumu, plak kontrolü ve modifiye edilebilir risklerin yönetimi belirleyici unsurlardır.