Polinom kavramı, derece, katsayılar toplamı, bölme, kalan teoremi, çarpanlara ayırma, kök-katsayı bağıntıları ve çözümlü AYT soru kalıplarıyla kapsamlı anlatım.
Polinomlar
Polinomlar, AYT Matematik’te cebirsel işlemlerin en kapsamlı hâlidir. Çarpanlara ayırma, denklemler, parabol, türev ve integral gibi birçok konu polinom bilgisi üzerine kurulur. Bir polinomun derecesini, katsayılarını, değerini, bölümünü, kalanını ve köklerini hızlıca bulabilmek bu konunun özüdür. AYT’de bu konu genellikle 2-3 soru getirir; soruların çoğu kalan bulma, katsayı hesabı, çarpan-kök ilişkisi ve kök-katsayı bağıntısı etrafında toplanır.
Bu konunun sonunda bir öğrencinin:
polinomun derecesini, başkatsayısını ve sabit terimini belirleyebilmesi,
P(1), P(0) ve P(−1) ile katsayı toplamlarını hesaplayabilmesi,
polinomlarda toplama, çıkarma, çarpma ve bölmede dereceyi bulabilmesi,
iki polinomun eşitliğini ve sıfır polinomu kullanabilmesi,
polinom bölmesini yapıp bölüm ve kalanı bulabilmesi,
kalan teoremini ve Horner yöntemini uygulayabilmesi,
bölünebilme koşulundan bilinmeyen katsayıları bulabilmesi,
çarpanlara ayırma özdeşliklerini kullanabilmesi,
polinomun köklerini ve kök-çarpan ilişkisini yorumlayabilmesi,
kök-katsayı bağıntılarını (Vieta) kullanabilmesi,
özel bölenlerle (x² − 1, x² + 1 gibi) kalanı hızlıca bulabilmesi
gerekir.
Polinom Kavramı
n doğal sayı ve a₀, a₁, ..., aₙ reel sayılar olmak üzere
P(x) = aₙxⁿ + aₙ₋₁xⁿ⁻¹ + ... + a₁x + a₀
biçimindeki ifadelere polinom denir. Değişkenin kuvvetleri doğal sayı olmak zorundadır.
x⁻², √x, 1/x gibi terimler içeren ifadeler polinom değildir.
aₙ ≠ 0 ise aₙ’ye başkatsayı, n’ye polinomun derecesi denir ve der(P) ile gösterilir.
a₀’a sabit terim denir.
a₀ ≠ 0 sabit bir sayı ise sabit polinom, derecesi 0’dır.
Tüm katsayıları sıfır olan polinoma sıfır polinom denir; derecesi tanımsızdır.
Tek dereceli terimlerin katsayıları toplamı: (P(1) − P(−1)) / 2
Polinomlarda İşlemler ve Derece
der(P) = m ve der(Q) = n olsun.
der(P ± Q) ≤ max(m, n); m ≠ n ise der(P ± Q) = max(m, n)
der(P · Q) = m + n
der(P / Q) = m − n (m ≥ n, bölüm polinomsa)
der(Pᵏ) = k · m
der(P(xᵏ)) = k · m
der(P(Q(x))) = m · n
m = n iken başkatsayılar birbirini götürürse toplamın derecesi küçülebilir.
Polinom Eşitliği ve Sıfır Polinom
İki polinom eşitse aynı dereceli terimlerin katsayıları eşittir.
P(x) = Q(x) ⇔ aynı dereceli terimlerin katsayıları eşit.
P(x) = 0 (sıfır polinom) ise tüm katsayılar sıfırdır. Bir ifade her x için sıfıra eşitse bu ifade sıfır polinomdur.
Polinomlarda Bölme
P(x) polinomu B(x) ≠ 0 ile bölündüğünde
P(x) = B(x) · Q(x) + K(x)
yazılır. B(x) bölen, Q(x) bölüm, K(x) kalandır.
der(K) < der(B) (kalan sıfır olabilir)
der(Q) = der(P) − der(B)
K(x) = 0 ise P(x), B(x)’e tam bölünür.
Horner Yöntemi (x − a ile bölme)
P(x) polinomunun x − a ile bölümünde katsayılar sırayla yazılır; ilk katsayı aynen aşağı alınır, her adımda önceki sonuç a ile çarpılıp sonraki katsayıya eklenir. Son sayı kalan, diğerleri bölümün katsayılarıdır.
Kalan Teoremi
P(x) polinomunun x − a ile bölümünden kalan P(a)’dır.
P(x) polinomunun ax + b ile bölümünden kalan P(−b / a)’dır.
Birinci dereceden bölende kalan bir sabittir.
Bölümün Değeri
P(x) = (x − a) · Q(x) + K olduğunda her x için eşitlik geçerlidir; istenen bir değer yazılır.
İkinci Dereceden Bölende Kalan
Bölen ikinci derece ise kalan K(x) = ax + b biçimindedir. Bölen çarpanlara ayrılıyorsa her çarpanın kökü için kalan teoremi uygulanır ve a, b bulunur.
Özel Bölenlerle Hızlı Kalan Bulma
Bölen x² − 1 ise x² = 1, bölen x² + 1 ise x² = −1 yazılarak P(x)’teki kuvvetler indirgenir.
Çarpan ve Kök İlişkisi
P(a) = 0 ise a sayısına polinomun kökü denir.
P(a) = 0 ⇔ (x − a), P(x)’in bir çarpanıdır ⇔ P(x), x − a’ya tam bölünür.
Derecesi n olan bir polinomun en fazla n tane kökü vardır.
Tek dereceli reel katsayılı polinomun en az bir reel kökü vardır.
Katsayıları tam sayı olan polinomun tam sayı kökleri, sabit terimin bölenleri arasındadır.
Çarpanlara Ayırma
Özdeşlikler:
a² − b² = (a − b)(a + b)
(a + b)² = a² + 2ab + b²
(a − b)² = a² − 2ab + b²
a³ − b³ = (a − b)(a² + ab + b²)
a³ + b³ = (a + b)(a² − ab + b²)
(a + b)³ = a³ + 3a²b + 3ab² + b³
(a − b)³ = a³ − 3a²b + 3ab² − b³
x² + (a + b)x + ab = (x + a)(x + b)
Yöntemler: ortak çarpan parantezine alma, gruplama, özdeşlik, x² + (a + b)x + ab kalıbı, kök deneme.
Tam Kök Denemesi
Kök – Katsayı Bağıntıları
ax² + bx + c = 0 denkleminin kökleri x₁ ve x₂ ise: